پایگاه کیفیت بخشی به آموزش قرآن ومعارف

درس اوّل

بر حذر باش زستاری حق                    توبه آور زگناه اسبق

پرده پوش است خداوند کریم                تا بری ظن گذشت مطلق

چنان مهربانیش با هر تن است             که هرکس بگوید خدای من است

جهان راخالقی باشد خدا نام                که دیو ودد از او گیرد آرام (سعدی)

خدا از رگ گردن به آدم نزدیک تر است.

درس سوم

                                      چو اندر گناهی خدا را حذر                                                                     به عاصی دهد نعمت بیشتر

درس چهارم

    باید ای دل اندکی بهتر شویم                             یا نه اصلاًآدمی دیگر شویم

    از همین امروز هنگام نماز                              با خدا قدری صمیمی تر شویم     (سهیل محمودی)

  شولای نو بر تن می کند نماز                           مارا غریق مهر خدا میکند نماز

  با بانگ پر صلابت قد قامت صلاه                          مارا به کوی عشق صدا میکند نماز

دلهای خو گرفته به مرداب شرک را                         سرچشمه خلوص ورضا میکند نماز

هر صبحدم به روی خدا باوران خاک                        درهای رحمت است که وا میکند نماز

 کن تکیه برنماز که در شط حادثات                          ایمن تورا زموج بلا میکند نماز

 بنگر به پیر عشق که بر تخت احتضار                      وقت سحر چگونه ادا میکند نماز

 آکنده از طنین عبور فرشته است                           آنجا که بال نافله وا میکند نماز

با زانوی ادب چونشینی گه سلام                          بر تو سلام عشق وصفا میکند نماز

مقبول حق چو گشت نمازت، برای تو                     صد قصر در بهشت بنا میکند نماز

 (همایون علیدوستی)

شیطان که رانده گشت به جز یک خطا نکرد                               خود رابرای سجده به آدم رضا نکرد

 شیطان هزار مرتبه بهتر زبی نمازی                                         او سجده بر آدم واین بر خدا نکرد

درس پنجم

تاتوانی به جهان خدمت محرومان کن                      به دمی یا درمی یا قلمی

تا توانی رفع قم از چهره افسرده کن                       در جهان گریاندن آسان است اشکی پاک کن

اهمیت نماز جماعت

کلید راز بزرگی است هرکلام نماز                  چه باشکوه وعظیم است ازدحام نماز

نسیم بارش نور است در کویر وجود                سحر به مسجد آدینه ها ،سلام نماز

طنین بانگ اذان آید از مناره ی شهر                جهان خفته به پا خاست با قیام نماز

دوباره خطبه فردای فتح می خواند                    پیمبرانه به محراب خون امام نماز

شتاب خلق خروشان به سوی کعبه ی خون         حماسه های یقین است در پیام نماز

بنوش شهد شهادت به زیر بیرق حق                   که با نبرد توپاینده شد قوام نماز  

(نصر الله مردانی)

درس ششم

از آن روزی که عالم را نهادند                          به هر کس هر چه لایق بود دادند

طیبات آمد برای طیبین                                  للخبیثین ،الخبیثات است هین

چه نکو داستانی زد هنرمند                             هلیله با هلیله ، قندبا قند ( مولوی)

درس هفتم

مرا مرگ بهتر از این زندگی                           که سالار باشم کنم بندگی (فردوسی)

چو بد کردی مشو ایمن از آفات                         که لازم شد طبیعت رامکافات  (ناصر خسرو)

برگ عیشی به گور خویش فرست                    کس نیارد زپس تو پیش فرست (سعدی)

هر آمدنی رارا رفتنی وهر انتصابی را عزلی است ،شوشا به حال آنان که در طاعت خالقندودر خدمت خلق (امام علی علیه السلام)

درس دهم

پیروی از رسول حق ،دوستی حق آورد                  پیروی رسول کن ،دوستی خدا طلب

شرع،سفینه نجات،آل رسول ناخداست                  ساکن این سفینه شو،داامن ناخدا طلب

ماه فرو ماند از جمال محمد                               سرو نروید به اعتدال محمد

سعدی اگر عاشقی کنی وجوانی                        عشق محمد بس است وآل محمد(سعدی)

درس یازدهم

سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب                     همت خود بلند کن سوی حق ارتقا طلب

فاش ببین گه دعاروی خدا در اولیاء                                      بهر جمال کبریا آیینه صفا طلب

سرور اولیا نبی،وز پس مصطفی علی                   خدمت مصطفی کن وهمت مرتضی طلب

پیروی از رسول حقّ،دوستی حق آورد                          پیروی رسول کن ،دوستی خدا طلب

شرع،سفینه نجات ،آل رسول ناخداست                 ساکن این سفینه شو،دامن ناخدا طلب

دم بدم به گوش هوش،می فکنندم این سروش           معرفت ار طلب کنی،از برکات ما طلب

خسته ی جهل را بگو،خیز وبیا به جستجو                       از بر ما شفا بجو،از در ما دوا طلب

هست طلب به حق سبب،گر بسزا بود طلب              هر چه طلب کنی یاوه مگو،به جاطلب

(فیض کاشانی)

درس دوازدهم

ای زن به تو از فاطمه این گونه پیام است            ارزنده ترین زینت زن حفظ حجاب است

درس سیزدهم

رضا خوش قرین است از کف مده                    چو دانش بری ارجش بنه

ادب جامه ی فاخری است نوبه نو                        ز اندیشه پاک کن درو

هر که ز آموختن ندارد ننگ                          در بر آرد ز آب ولعل از سنگ

وآن که دانش نبا شدش روزی                       ننگ دارد ز دانش آموزی

 شهر علم ای پسر عمل است                    ورنه تحصیل علم دردسر است (همای شیرازی)

درس چهاردهم

در فتنه چنان باش که بارت ننهند                    جز دست وزبانت استعانت نبرند

 زان اتش تند بر حذر باش وبهوش                     تا مدعیانِ رند جانت نخرند

 مگرشیطان است تعجیل وشتاب                    لطف رحمان است صبر واحتساب

درس پانزدهم

                                                                                                                                              با بدان کم نشین که صحبت بد                     گر چه پاکی تورا پلید کند

آفتاب بدین بلندی را                                ذره ای ابر ناپدید کند

همنشین تو از تو به باید                       تا تورا عقل ودین بیفزاید

جامه ی کعبه را که می بوسند                 او نه از کرم پیله نامی شد

با عزیزی نشست روزی چند                    لاجرم همچو او گرامی شد (سعدی)

تا توانی می گریز از یار بد                            یار بد بدتر بود از مار بد

مار بد تنها تو را از جان زند                      یار بد بر جان وبر ایمان زند

مؤمنان آیینه یکدیگرند                        وین خبر را از پیامبر آورند  (مولوی)

خردمند را ،سینه صندوق راز              ز خوش خویی است ،دام مهری بساز

تحمل کن وعیب را خاک کن                به سازش زخود عیب را پاک کن

بزر گان نکردند در خود نگاه              خدابینی از خویشتن بین، مخواه

درس شانزدهم                                                                               

به مردم در آمیز با مهر ویاری              که بر مرده ات گریه آرند وزاری

وگر زنده مانی چو پروانه گردت            بر آیند وسوزند از شرمساری